drentjethessa.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Thessa fan 't Suydevelt


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
November 2005, Thessa mag naar huis!

Photobucket - Video and Image Hosting

 
THESSA
Geboren op 22 september 2005

9 maanden banner

Je bent bezoeker nr.Hit Counter
Hit Counter
 
 
 
 
Laat je huisdier gratis registreren op internet bij:!
 
 
Laatste artikelen

Vanmorgen vroeg lag er een mailtje in mijn postvak in dat het domein en de lay-out verhuisd moesten worden. O jeetje, dacht ik... wat is dat nou weer voor ingewikkelds. Maar nee hoor, in een paar muisklikken was alles geregeld, de bevestigingsmails dat alles gelukt was stroomden binnen en nu zet ik dus als een soort test even dit artikeltje neer.

Ik doe weinig meer met deze site, misschien wordt het tijd na de verhuizing om de boel hier weer eens bij te gaan werken. We zullen het zien...

Groetjes, ook van Thessa die afgelopen zaterdag al weer 7 jaar is geworden, Marleen

Reacties
Sinds anderhalve week heeft onze vriendin Ingrid haar bearded colliepup Fleurtje in huis. Het is een hele vrolijke opgewekte pup. Ze is bij de fokster in huiskamersfeer opgegroeid en is met ruim 8 weken al zo goed als zindelijk! Na de eerste kraamvisite met beschuit met muisjes werd het tijd om een keertje met Thessa langs te gaan zodat de honden elkaar leren kennen. Ingrid wil nog steeds heel graag op Thessa passen als wij eens een dagje weg moeten, en dan is een goede kennismaking op jonge leeftijd natuurlijk heel belangrijk.
 
Thessa is geweldig met pups. Ze vindt eigenlijk alles goed, pups mogen over haar heen klauteren als ze op de grond ligt. Ze doet alleen haar ogen dicht voor die scherpe nageltjes... Ook als Thessa een speeltje in haar bek heeft, vindt ze het juist leuk om dat samen te delen met een pup. Zo ook met Fleur, die zo'n "grote vriendin" in huis helemaal geweldig vindt. De enige gromgeluidjes die erbij komen zijn de "speelgrommen" die meer ter aanmoediging zijn.
 
Vrijdag was de eerste kennismaking, maar toen had ik helaas geen camera bij me. Gisteren was ik een paar uurtjes oppassen omdat Ingrid naar het ziekenhuis moest. Natuurlijk had ik nu wel de camera meegenomen, en dat leverde de volgende filmpjes op.
 
Veel plezier met kijken! Ik zelf kan hier geen genoeg van krijgen 




Groetjes en tot een volgende keer,

Marleen
Lees meer...   (11 reacties)

Toen we gisteravond laat terug wandelden na een gezellig avondje bij vrienden, lag er al weer een aardig laagje sneeuw. Vanmorgen bij het opstaan werden we aangenaam verrast door een prachtig winterlandschap... dus vroeg uit de veren en samen met Thessa ben ik naar de Fransche Kampcamping gereden waar we heerlijk hebben gewandeld. We hebben expres zoveel mogelijk de paden genomen waar nog niemand gelopen had, door maagdelijke sneeuw dus. Prachtig!
 
Het was nog helemaal niet druk in het bos. Aan de sporen te zien hadden er al wel mensen gewandeld, maar we zijn er weinig tegengekomen. Wel een meneer met een ridgeback die we ook van de hei kennen. Die speelt niet echt met andere honden dus daar was niet zo veel aan. Toen nog een Fries stabijtje ontmoet en zij wilde wel even racen met Thessa door de sneeuw. Na 5 minuten uitrazen gingen zij de andere kant op. Helaas heb ik hier geen foto's van. Al met al zijn we een uur in het bos gebleven en heb ik een aantal foto's gemaakt van de prachtige omgeving en ook een paar van Thessa als ze tenminste even stil wilde staan/zitten.
 
Aan het eind van de wandeling vond Thessa ineens wat reuze interessants. Iemand had wat pinda's en vetbollen voor de vogels in de boom gehangen. Gelukkig voor de vogels kon Thessa er nèt niet bij...  
 
 
Lees meer...   (3 reacties)
Zondag 18 oktober was het zover... De afspraak stond al maanden in de agenda; we gingen naar Sonja en Peter in Borger, Drenthe.
Om half 11 reden we weg, met Thessa achterin de auto. Jammer dat honden geen voorpret kennen, anders had ze zich de hele rit al kunnen verheugen op wat komen zou: lekker ravotten met Kyra, een fijne wandeling door het Drentse natuurgebied, daarna weer samen spelen... wat wil een hond nog meer?
 
De reis ging prima en het zonnetje scheen. Om iets voor half één arriveerden we bij hun prachtig gerenoveerde huis. Er is een heel stuk aan gebouwd, en alles ziet er tiptop uit. Kyra heette Thessa gelijk welkom in de achtertuin, en de dames konden lekker buiten spelen terwijl wij binnen een kijkje gingen nemen. De tafel stond al gedekt voor een heerlijke lunch met zelfgemaakte groentesoep en belegde broodjes... Heerlijk allemaal.
 
Na de lunch zijn we fijn wezen wandelen door bos en hei. Kyra ging nog achter een ree aan, maar kwam gelukkig snel terug toen Erwin op zijn vingers floot. Thessa's jachtinstinct blijft een beetje achter (vinden wij helemaal niet erg), en die had niet eens door wat er gebeurde.
 
Natuurlijk had Sonja haar camera meegenomen en dat leverde de volgende plaatjes op: (dank je wel Sonja!!)
 
Goed zo dames... even poseren!

 
Geen idee waar Thessa nu naar kijkt... maar het is wel interessant!
 
 
 
 
                    Altijd lekker, zo'n stuk schors...
 
 
Ja... dat vind ik nou ook!
 
 
Thessa heeft het reuze naar haar zin en zegt:
"Dag Sonja, dag Peter, dag Kyra, dag Balou, dag Macho
(die laatste twee heb ik amper gezien, ik houd niet zo van katten)...
Bedankt voor de fijne dag en tot de volgende keer!"
 
en daar sluiten wij ons graag bij aan.
 
Groetjes van Erwin en Marleen
Lees meer...   (9 reacties)
Nou zeg... Thessa en ik hebben een uurtje geleden toch wat meegemaakt! We waren lekker aan het wandelen geweest hier in de buurt, netjes oefenen met de halti en zo. Het bleef droog en de zon ging schijnen, alles onder controle dus.
 
Toen we weer richting huis gingen, op zo'n kleine kilometer van huis, kwam er opeens een hondje achter ons aan, ik zag niet uit welke tuin of welke straat, want het gebeurde achter ons, en die wilde erg graag even met Thessa kennis maken. Ik ben de beroerdste niet, en Thessa vindt het ook altijd leuk om met andere honden te spelen, dus bleef ik staan en gaf ze de tijd om even aan elkaar te ruiken, te snuffelen, je kent het wel...
Maar... dat hondje was spoorslags straalverliefd op Thessa en wilde haar niet meer alleen laten. Sprong er ook regelmatig op aan de achterkant met volgens mij oneerbare bedoelingen, en Thessa gaat dan heel preuts op d'r kont zitten; zo kan er geen reu meer bij. Wij wilden gewoon doorlopen, maar dat hondje bleef maar aandringen, opspringen en ronddartelen. Thessa hield het ook wel voor gezien dus die begon hem af te snauwen en te grauwen. Hij wist van geen ophouden, dus gaf ik het beestje een brul dat hij naar huis moest, maar daar trok hij zich niks van aan. Verblikte of verbloosde niet en bleef ons achtervolgen. Ik heb kkssschchttt geroepen, hem bij zijn nekvel gepakt en terug 'gesmeten', gegromd... niets hielp. Hij had een kokertje om zijn nek maar als ik hem wilde pakken bij zijn halsband wist hij zich steeds snel om te draaien zodat ik er niet bij kon. Ik had Thessa natuurlijk ook nog aan de riem, dus ik was nogal gebonden.
 
Bij teruglopen naar het begin van de straat viel ook het kwartje niet, dus ben ik gewoon maar naar huis gelopen met het idee: als ik thuis ben ga ik door de achtertuin, dan stop ik Thessa even in huis en dan kan ik bij dat hondje zijn kokertje openmaken en die mensen bellen en vragen of ze hem op komen halen. Dus liepen we onze eigen wijk weer in, en toen stopte er ineens een grote stationwagen, schuin vlak voor ons. Er sprong een grote dikke kerel uit en die riep "Spike, kom hier!"   Nou... Spike kwam niet hoor. Die man kende zijn pappenheimer dus die greep hem niet zachtzinnig in zijn rugvel en kwakte hem zo de auto in, al mompelend "Bedankt mevrouw!" want ondertussen had ik hem uitgelegd dat ik hem even mee naar huis had willen nemen om erachter te komen van wie hij was. Toen man en hond in de auto zagen, zag ik die vent nog even twee keer hard op Spike stompen met zijn vuist... maar ik durfde daar niets van te zeggen want het was nogal een type zal ik maar zeggen.
 
Al met al een heel avontuur dus, ik was blij dat hij niet helemaal mee naar huis ging, maar ik weet wel dat ik niet gauw meer door die straat zal lopen. Wat een gedoe zeg! Het was een soort terrier, kan heel goed een kruisinkje geweest zijn want ik kon hem niet thuisbrengen (letterlijk en figuurlijk dus, hi hi hi).
 
Thessa ligt nu gevloerd achter mijn bureaustoel, en ik ben langzaam weer aan het afkoelen, want ik kwam nogal oververhit aan hier.
 
Fijn weekend allemaal!
 
 
 
 
Lees meer...   (4 reacties)
Hallo dierenvrienden,
 
Goh, wat heb ik hier lang niets meer geschreven zeg... Thessa wordt 22 september al weer 4 jaar!  Ze is mijn grote vriendin, ligt op dit moment ook weer naast mijn bureaustoel na een lekkere wandeling door 'Het Spieghel', een wijk waar je altijd kunt genieten van de prachtige huizen met dito tuinen, joekels van SUV's (minder interessant), en natuurlijk het enorm aantal bakfietsen in de tuinen. Jawel... hier wonen allemaal Gooise Vrouwen. Ik ben er natuurlijk ook eentje, maar ik ben gewoon import hoor, hi hi hi.
 
De zomervakantie hebben Erwin, Daniël en ik doorgebracht in Dwergte in Duitsland. We hadden daar een bungalow van Landal GreenParks en hebben erg genoten. Even kijken of ik nog weet hoe ik een link naar ons foto-album hier kan krijgen...
 
http://picasaweb.google.nl/ErMaDa1961/FAMSONCKVAKANTIE2009LANDALDWERGTERSANDDUITSLAND?authkey=Gv1sRgCOLSiOnjr6atKw&feat=email#

Tijdens deze vakantie heeft onze vriendin Ingrid heel goed voor Thessa gezorgd. Zij paste dit jaar al vaker eens een dagje of een weekendje op. Thessa voelt zich daar helemaal thuis en Ingrid geniet van zo'n vrolijke energieke gast in huis. Ze heeft Thessa geleerd om naast de scootmobiel te lopen/rennen, en kan zo lekker naar de hei waar we normaal gesproken met zijn allen dagelijks wandelen. Omdat Thessa heel sterk is en zo nu en dan een enorme ruk aan de lijn kan geven als ze ineens een konijntje ziet of een bananenschil ruikt, was dit voor Ingrid nog best gevaarlijk. Thessa is zó sterk dat ze de scootmobiel bijna ondersteboven trekt, en dat moeten we natuurlijk niet hebben! Dus heeft Ingrid een Halti voor haar gekocht en is daar gelijk mee gaan trainen. Met een halti om wordt de hond bij de neus genomen (letterlijk en figuurlijk eigenlijk ) en kan ze veel minder gewicht in de strijd gooien om te trekken of zomaar te rukken. Wij gebruiken de halti nu ook, al merk je dat Thessa zich er nog wel tegen verzet. Logisch... ze is het van ons niet gewend en probeert ons nu aan alle kanten uit maar daar stinken wij niet in. Bij Ingrid namelijk ging het na een paar dagen al prima. We negeren dus haar gefrutsel met d'r poten om hem uit te krijgen, en belonen als ze netjes zonder te trekken meeloopt. Als ze toch begint te trekken draaien we een rondje zodat ze weer achteraan loopt. Zo went ze vanzelf en het wandelt erg ontspannen.
 
's Morgens op de hei loopt Thessa uiteraard altijd lekker los, samen met Noortje, Catootje, Rascal, Sita, Petje, Bo, Tigger, Knut, Max, Keetje en nog veel meer honden die we meestal iedere dag wel even tegen komen. Ze is geweldig sociaal, is onderdanig wanneer nodig, maar haalt ook rustig de poten onder een stevige labrador vandaan bij een stevig robbertje stoeien. Vreemde gewoonte is het eten van boomschors. Ze heeft zo haar eigen 'snack' gelegenheden verspreid over de hei. Mochten er boswachters uit de omgeving meekijken op deze site... nee... er heerst geen enge schorsziekte, het is gewoon Thessa die haar ontbijt nog even overdoet !
 
Het vorige stukje ging erover dat Thessa weer op de bank wilde. Na de gouden tip dat je er aluminiumfolie op moet leggen is dit gelukkig weer helemaal over. We hebben inderdaad een half jaar lang twee lappen alu-folie op beide banken gelegd als we gingen slapen en/of buitenshuis waren. Het geknisper en gekraak is blijkbaar 'eng' genoeg om er vanaf te blijven.
Nu leggen we het er eigenlijk nooit meer op, en je vindt geen zand/haren op de bank dus het kwartje is gevallen!
 
Wat ook prima gaat is autorijden. Moesten we haar begin dit jaar nog zelf met kop en kont in de auto tillen, nu loopt ze los mee naar de auto, we doen de achterklep open en hoppa, ze springt vanzelf achterin. Dan duikt ze in elkaar als we de klep weer dichtdoen, alsof ze bang is ongelofelijk haar kop te stoten, maar dat gebeurt natuurlijk niet want we kijken echt wel even of ze ver genoeg achterin zit.
 
Nou, het was eigenlijk weer heel leuk om hier mijn verhaal weer eens te doen. In het begin van het opzetten van deze site ben je daar uren en uren mee bezig en wordt het een bijna dagelijkse gewoonte. Toch komt er op een gegeven moment de klad in en taal je er helemaal niet meer naar. Ook het bezoeken van forums is er bij mij al maanden uit. Waar het door komt? Geen idee... het nieuwe is er af denk ik.
Maar dit is natuurlijk wel mijn eigen site en ik ga me voornemen om hier toch weer vaker van alles te vertellen.
 
Straks gaan we naar mijn broer en schoonzus, haar oudste zoon wordt vandaag 18 jaar dus dat vraagt om een feessie!
 
Tot een volgende keer dus, en hopelijk is dat wat sneller dan de vorige keer, maar daar ben ik natuurlijk helemaal zelf verantwoordelijk voor, ha ha ha!
 
Groetjes van Marleen
 
 
Photobucket
Lees meer...   (1 reactie)
Vorige week hebben we enorm gelachen om onze "domme muts" Thessa!
Wat was het geval? Aan het begin van de avond, na het eten, lagen wij op de bank voor de buis, Thessa lag lekker op d'r kussen. Toen belde een vriendin om te vragen of Daniël de oude tv van haar zoon wilde hebben, die net een nieuwe had gekocht. Dat wilde Daniël natuurlijk wel, dus hebben hij en ik onze jassen aangetrokken en trokken we al snel de voordeur achter ons dicht. Erwin bleef gewoon thuis, lekker op de bank.
 
Zodra wij de voordeur achter ons dicht getrokken hadden, sprong Thessa gelijk van d'r kussen af en sprong zonder schaamte op de bank !!!   Dit mag ze dus helemaal niet!
Ze had helemaal niet door dat Erwin gewoon op de andere bank lag, en die kon haar dus de stuipen op het lijf jagen door ineens keihard "FOEI, THESSA... KOM VAN DIE BANK AF" te roepen. Uiteraard hebben Daniël en ik hier toen niets van gemerkt, maar toen we thuiskwamen had Erwin zijn mooie verhaal natuurlijk gelijk verteld en lagen we met zijn allen in een deuk. Thessa was zich rot geschrokken en natuurlijk gelijk van de bank af gegaan.
 
Toch blijkt ze nu in onze afwezigheid wel steeds op de bank te kruipen, ondanks dat we de plaid eroverheen trekken op zo'n manier dat hij als een soort tent strak naar beneden hangt.
Onder die plaid komt dan wat zand en vuil op de bank, dus de hoezen zullen binnenkort toch echt in de was moeten. Vandaar dat ik vandaag bij Ikea twee nieuwe sets heb gekocht om te kunnen wisselen. Je kunt alles wassen, maar het is natuurlijk niet allemaal binnen een dag droog, en zo kun je gelijk je interieur eens een nieuwe look geven en da's ook wel eens leuk!
 
Maar ik wou maar dat ik die kop van Thessa had gezien, toen Erwin ineens zijn stem liet horen, geweldig!
 
 
 
 
Lees meer...   (12 reacties)
Op woensdag 5 november zijn Erwin en ik 's morgens om 10 uur in de auto gestapt, om rond 11 uur te arriveren bij het Rozendaalse veld (bij Arnhem). Via  het forum Drentsche Patrijs en andere Staande Jachthonden heeft een clubje hondenliefhebbers zich verzameld en om iets over half 12 vertrokken we met zijn allen (zo'n 13 mensen en 10 honden) voor een prachtige wandeling door bos en hei. Het weer zat mee, het was wel grijzig maar het bleef droog (op een heel enkel spatje na). De honden konden het allemaal prima met elkaar vinden en gingen als roedel op pad, de jongste hadden elkaar al snel gevonden en gingen vaak samen rennen en ravotten. Thessa is altijd een allemansvriend en huppelde vrolijk met iedereen mee.
Zo nu en dan floot ik haar even en dan kwam ze vrij snel onze kant op, superbraaf! Na commando "vrij" racete ze dan weer naar de andere honden en ging ze lekker haar eigen weg. Er liepen in totaal 6 Drenten mee, twee Griffons, één Spaniël en één kruising.
 
Uiteraard hebben we een paar foto's geschoten.
De foto's zijn te vinden via deze link: http://picasaweb.google.nl/ErMaDa1961/081105Forumwandeling?authkey=5PWtBC4KqIM#

Een voorproefje:
 
 
 
Lees meer...
Sjonge jonge jonge... wat is er veel gebeurd dit jaar en wat heb ik lang mijn neus hier niet laten zien! Het laatste bericht was over de verhuizingen van papa naar zijn eigen kamer in het verpleeghuis en van mama naar haar nieuwe flat in Bussum.
 
Alle familie, vrienden en bekenden weten het natuurlijk inmiddels... papa is op 13 april in het verpleeghuis ingeslapen. Begin maart kreeg hij een of meerdere hersenbloedinkjes, en kwam bijna zijn bed niet meer uit. Na een paar weken knapte hij toch nog iets op, maar begin april ging het weer mis en werden de vooruitzichten erg somber. Gelukkig heeft hij toen heel veel geslapen en zijn mijn moeder, mijn broers en ik heel veel bij hem langs gegaan. Als hij dan even wakker werd voelde het goed om bij hem te zijn, of hij het nu besefte of niet...
Zondagavond 13 april zijn mama en ik nog bij hem gaan zitten. Hij was er erg slecht aan toe, had een heel onregelmatige ademhaling en leek erg angstig. Met medicijnen werd hij zo rustig mogelijk gehouden. Hij wist wel dat we er waren geloven we. We hebben hem allebei verteld dat we hem wilden los laten... dat het zo goed was... hij hoefde voor ons niet aan het leven te blijven hangen, wij zouden ons wel redden, samen met mijn broers. Al aaiend over zijn bijna kale bolletje viel hij uiteindelijk weer in slaap en de zusters adviseerden ons toch maar weer naar huis te gaan omdat wij onze slaap ook nodig zouden hebben de komende dagen. Dat papa stervende was wisten we, maar ze konden geen schatting geven van hoe lang dit nog zou kunnen duren, mogelijk nog een of twee dagen...
 
Om half twaalf kwam het toch eigenlijk wel verlossende telefoontje van de zuster naar mijn moeder: papa was tijdens het wisselen van de wacht weggegleden... Eindelijk rust voor papa, hij had het zó verdiend na die vreselijk moeilijke tijd in het verpleeghuis, waar hij zich nooit heeft thuis gevoeld, ook niet in zijn eigen kamer met zijn eigen spulletjes...
Die nacht hebben we met zijn allen afscheid van hem genomen, het werd een vredige nacht, iets wat je eigenlijk helemaal niet verwacht. Zijn lijfje was helemaal op, zijn geest was al vervlogen, wij voelden ons heel erg met elkaar verbonden.
Vrijdag 18 april was het condoléancebezoek en zaterdagochtend de kerkdienst, waarna de crematie plaatsvond in Bilthoven. Al die mensen die reageren, langskomen, kaarten en/of bloemen sturen... dat doet een mens goed. Het was een mooie kerkdienst en een intiem samenzijn bij de crematie met toch wel zo'n 60 mensen. Na afloop zijn we met het gezin bij mijn oudste broer gaan eten. Hun kinderen zijn het jongst en waren toe aan hun bedje na zo'n enerverende dag.
 
Natuurlijk zijn dit hele zware dagen, en toch overheerste het gevoel van opluchting dat het lijden van papa eindelijk voorbij was. Iemand zei mij: het woord "overlijden" is eigenlijk heel toepasselijk... Je bent over het lijden heen... dat vond ik heel mooi gevonden.
 
Inmiddels is papa bijgezet in een columbarium, en we hebben allemaal ons eigen memento bij de urn gezet. Mijn moeder een beeldje dat al jaren in de familie was, en dat tot twee keer toe in stukken is gevallen maar dat mijn vader weer mooi heeft opgelapt omdat hij het zelf zo'n mooi beeldje vond. Namens mama heeft Daniël ook nog een lepelrietje tegen de urn aan gezet. Een soort sorbetlepel dat je ook als rietje kunt gebruiken. Hier heeft mijn vader jaren plezier van gehad toen de tremor in zijn handen zo erg werd dat hij niet meer gewoon uit een beker/kopje kon drinken. Mijn twee broers namen beiden een modelautootje mee. De één omdat hij nog zo'n mooie tocht met mijn vader heeft kunnen maken in zijn Saab cabrio, de ander bracht een Mercedes mee omdat mijn vader dat zo'n heerlijke auto vond in de jaren 80. Zelf had ik in Frankrijk een houten hertje gevonden... ik ging vroeger vaak met mijn vader samen naar de Veluwe om wild te bekijken. Op een ochtend zaten mijn vader en ik in de auto, papa met zijn fototoestel met een knoeperd van een telelens erop, starend naar links uit het autoraampje. Ik met mijn verrekijker turend naar rechts. We zagen helemaal niks! Toen we door de voorruit keken, bleek daar ineens op nog geen 5 meter afstand, een prachtig edelhert te staan! Hij stond net zo gebiologeerd naar ons te kijken, en liep toen statig weg. Dat was zo'n intiem moment met mijn vader, dat is me altijd bijgebleven en vandaar dat hertje bij de urn.
 
Vorige week hebben mama en ik er nog wat plantjes voor gezet, net of hij zijn eigen voortuintje heeft! We missen hem nog iedere dag, ik brand elke dag een kaarsje bij zijn foto en ook thuis staat een houten hertje naast zijn foto bij het kaarsje zodat hij een eigen plekje in de kamer heeft.
 
Papa, rust zacht...





Tot zover mijn eerste bericht sinds januari van dit jaar.
Gelukkig zijn er natuurlijk ook leuke dingen gebeurd om met jullie te delen, dus ik ga de draad hier weer oppakken en later over onze vakantie(s) schrijven!
 
Dag allemaal!
 
 
 
Lees meer...   (3 reacties)
We hebben een hele drukke tijd gehad de afgelopen dagen. Vorige week kregen we ineens te horen dat mijn vader, die sinds 1 november op een noodopvangkamertje in het verpleeghuis in Hilversum zit, zijn 'eigen' definitieve kamer kreeg en op vrijdag 11 januari intern moest verhuizen.
De donderdag ervoor ben ik met een oom, twee tantes, een vriendin van mijn moeder, haar huishoudster en natuurlijk mijn moeder zelf druk bezig geweest om de nieuwe flat van mijn moeder spic & span te krijgen vlak voor haar verhuizing op dinsdag de 15e. Zondag bij mijn moeder in hun 'oude' flat nog een dagje aan het inpakken/opruimen geweest en lampen afgehaald. Maandag een soort tussendoordagje gehad en dinsdag was de grote verhuizing van mijn moeder. Weer met een familie-/vriendenteam paraat gestaan en samen met de 5 mannen van het verhuisbedrijf is alles uitstekend verlopen. We hebben met zijn allen keihard gewerkt, al heel veel verhuisdozen uitgepakt, kasten in elkaar gezet, en 's avonds ter afsluiting zijn we met zijn 8-en uit eten geweest bij een wokrestaurant. Dat was even heerlijk ontspannen en natuurlijk lekker eten!
 
Maar jonge... jonge... wat is zoiets vermoeiend zeg! Het sjouwen is natuurlijk fysiek een zware klus, maar de hele toestand rond mijn vader put ons ook emotioneel behoorlijk uit. Hij heeft nu wel zijn eigen kamer, met wat meer eigen spullen waaronder het antieke bureau dat nog van zijn vader is geweest, maar hij is erg in de war, heel wantrouwend tegenover alles en iedereen en heeft het idee dat hij in een soort strafkamp zit... Zo zielig, je kunt hem proberen uit te leggen dat dit natuurlijk echt niet zo is en dat iedereen probeert hem zo goed mogelijk te begeleiden in deze moeilijke levensfase, maar hij is er rotsvast van overtuigd dat het één misleidende (haast criminele) bende is. Wat een ellende... Ik ben vrijdag geweest (samen met mijn moeder en 's middags met mijn jongste broer hebben we alle spulletjes verhuisd en het bureau geplaatst). Daarna ben ik maandag weer geweest omdat mama toen niet zelf kon komen omdat ze de laatste loodjes in de oude flat moest organiseren. Gisterenmiddag ben ik opnieuw bij hem langsgegaan om te vertellen dat mama vandaag (donderdag) zou langsgaan. Na de verhuizing op dinsdag had ze op woensdag nog erg veel te doen en moest ze ook veel thuisblijven voor bijv. de inloopmat bij de deur die nog gelegd moest worden, Erwin heeft gisteren alle lampen daar opgehangen en daar moest ze natuurlijk ook wat richting aan geven dus zij had geen kans om al bij papa langs te gaan. Ik heb gisteren gelijk een grote klok voor hem gekocht voor op zijn kamer. Hij heeft geen idee van tijd en omdat ze tussen de middag al warm eten denkt hij om een uur of 3 dat hij al bijna naar bed gaat... dan is de middag/avond nog lang! De klok moest nog worden opgehangen, maar als het goed is heeft een meneer die iedere dag bij zijn demente vrouw langsgaat dit vandaag voor elkaar kunnen krijgen.
 
Mijn vader vindt het heerlijk om je te zien als je op visite komt, maar eenmaal op zijn kamer waar je privé kan praten komt hij onmiddellijk met zijn complottheorie en dan is het zó zwaar om in alle redelijkheid te proberen uit te leggen dat wat hij ervaart, het gewone dagelijkse leven is waarbij mensen op de gangen met elkaar praten, nieuwe familieleden worden verwelkomd en dat soort zaken. Hij bevat het gewoon niet meer en omdat hij altijd als bankdirecteur 'op zijn hoede was' voor mensen met mindere bedoelingen, is dit nu een geheel eigen leven gaan leiden, maar dan wel totaal uit zijn verband gerukt. Mijn moeder is vandaag voor het eerst sinds haar verhuizing langs geweest en vond hem ook erg depressief en in de war... Moeilijk allemaal hoor.
 
Gelukkig is ze blij met haar eigen nieuwe flat waar stapje voor stapje alles een plekje krijgt zodat ze haar eigen 'thuis' kan creëren. Hierdoor krijgt ze ook eindelijk rust na al die jaren intensieve zorg toen papa nog thuis woonde. Wat heerlijk is is dat ze allebei nu op zo'n kwartiertje rijden wonen. Dan rijd je nog eens op en neer! Vanmiddag zijn Daniël en ik nog even twee uurtjes langsgeweest om haar computer weer aan de praat te krijgen. We missen nog één kabeltje, maar als het goed is kan ze daarna ook weer internetten. Dat gaan we morgen proberen voor elkaar te krijgen.
 
Ik heb al mijn cliënten vorige week gemaild dat ik een paar dagen compleet uit de running was, en inmiddels ligt er al weer wat werk te wachten. Dat is eigenlijk op dit moment gewoon ontspanning voor me, lekker achter de pc met een kopje koffie/thee en de radio zachtjes aan. Alleen maar concentreren en doorwerken voor een of twee uurtjes... zalig!
Ook van de wandelingen met Thessa geniet ik des te meer. Ik probeer iedere ochtend een uur op de hei te lopen en tussen de middag een uurtje naar het bos te gaan. Even een flinke dosis frisse lucht opsnuiven en mijn hoofd leegmaken. 's Middags gaan we vaak met Gabber het bos in, dan kan Thessa lekker ravotten en Irma en ik kunnen dat uurtje altijd binnen no-time helemaal vol kletsen over van alles en nog wat.
 
En vanavond had ik ineens zin om mijn hele hebben en houwen hier ook maar eens te spuien. Dat houdt jullie als lezers ook weer een half uurtje bezig, denk ik dan maar  hi hi hi! En ik kan mijn ei weer even kwijt en dat is ook goed.
 
Het is een heel verhaal, en ik heb er geen leuke plaatjes bij helaas, maar ik kan het nu voor vandaag van me afzetten, ga straks lekker even tv kijken en dan vroeg naar bed!
 
Groetjes voor iedereen,
Marleen
Lees meer...   (9 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl