drentjethessa.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Thessa fan 't Suydevelt


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
November 2005, Thessa mag naar huis!

Photobucket - Video and Image Hosting

 
THESSA
Geboren op 22 september 2005

9 maanden banner

Je bent bezoeker nr.Hit Counter
Hit Counter
 
 
 
 
Laat je huisdier gratis registreren op internet bij:!
 
 
Droevige tijden sinds het laatste berichtje
Sjonge jonge jonge... wat is er veel gebeurd dit jaar en wat heb ik lang mijn neus hier niet laten zien! Het laatste bericht was over de verhuizingen van papa naar zijn eigen kamer in het verpleeghuis en van mama naar haar nieuwe flat in Bussum.
 
Alle familie, vrienden en bekenden weten het natuurlijk inmiddels... papa is op 13 april in het verpleeghuis ingeslapen. Begin maart kreeg hij een of meerdere hersenbloedinkjes, en kwam bijna zijn bed niet meer uit. Na een paar weken knapte hij toch nog iets op, maar begin april ging het weer mis en werden de vooruitzichten erg somber. Gelukkig heeft hij toen heel veel geslapen en zijn mijn moeder, mijn broers en ik heel veel bij hem langs gegaan. Als hij dan even wakker werd voelde het goed om bij hem te zijn, of hij het nu besefte of niet...
Zondagavond 13 april zijn mama en ik nog bij hem gaan zitten. Hij was er erg slecht aan toe, had een heel onregelmatige ademhaling en leek erg angstig. Met medicijnen werd hij zo rustig mogelijk gehouden. Hij wist wel dat we er waren geloven we. We hebben hem allebei verteld dat we hem wilden los laten... dat het zo goed was... hij hoefde voor ons niet aan het leven te blijven hangen, wij zouden ons wel redden, samen met mijn broers. Al aaiend over zijn bijna kale bolletje viel hij uiteindelijk weer in slaap en de zusters adviseerden ons toch maar weer naar huis te gaan omdat wij onze slaap ook nodig zouden hebben de komende dagen. Dat papa stervende was wisten we, maar ze konden geen schatting geven van hoe lang dit nog zou kunnen duren, mogelijk nog een of twee dagen...
 
Om half twaalf kwam het toch eigenlijk wel verlossende telefoontje van de zuster naar mijn moeder: papa was tijdens het wisselen van de wacht weggegleden... Eindelijk rust voor papa, hij had het zó verdiend na die vreselijk moeilijke tijd in het verpleeghuis, waar hij zich nooit heeft thuis gevoeld, ook niet in zijn eigen kamer met zijn eigen spulletjes...
Die nacht hebben we met zijn allen afscheid van hem genomen, het werd een vredige nacht, iets wat je eigenlijk helemaal niet verwacht. Zijn lijfje was helemaal op, zijn geest was al vervlogen, wij voelden ons heel erg met elkaar verbonden.
Vrijdag 18 april was het condoléancebezoek en zaterdagochtend de kerkdienst, waarna de crematie plaatsvond in Bilthoven. Al die mensen die reageren, langskomen, kaarten en/of bloemen sturen... dat doet een mens goed. Het was een mooie kerkdienst en een intiem samenzijn bij de crematie met toch wel zo'n 60 mensen. Na afloop zijn we met het gezin bij mijn oudste broer gaan eten. Hun kinderen zijn het jongst en waren toe aan hun bedje na zo'n enerverende dag.
 
Natuurlijk zijn dit hele zware dagen, en toch overheerste het gevoel van opluchting dat het lijden van papa eindelijk voorbij was. Iemand zei mij: het woord "overlijden" is eigenlijk heel toepasselijk... Je bent over het lijden heen... dat vond ik heel mooi gevonden.
 
Inmiddels is papa bijgezet in een columbarium, en we hebben allemaal ons eigen memento bij de urn gezet. Mijn moeder een beeldje dat al jaren in de familie was, en dat tot twee keer toe in stukken is gevallen maar dat mijn vader weer mooi heeft opgelapt omdat hij het zelf zo'n mooi beeldje vond. Namens mama heeft Daniël ook nog een lepelrietje tegen de urn aan gezet. Een soort sorbetlepel dat je ook als rietje kunt gebruiken. Hier heeft mijn vader jaren plezier van gehad toen de tremor in zijn handen zo erg werd dat hij niet meer gewoon uit een beker/kopje kon drinken. Mijn twee broers namen beiden een modelautootje mee. De één omdat hij nog zo'n mooie tocht met mijn vader heeft kunnen maken in zijn Saab cabrio, de ander bracht een Mercedes mee omdat mijn vader dat zo'n heerlijke auto vond in de jaren 80. Zelf had ik in Frankrijk een houten hertje gevonden... ik ging vroeger vaak met mijn vader samen naar de Veluwe om wild te bekijken. Op een ochtend zaten mijn vader en ik in de auto, papa met zijn fototoestel met een knoeperd van een telelens erop, starend naar links uit het autoraampje. Ik met mijn verrekijker turend naar rechts. We zagen helemaal niks! Toen we door de voorruit keken, bleek daar ineens op nog geen 5 meter afstand, een prachtig edelhert te staan! Hij stond net zo gebiologeerd naar ons te kijken, en liep toen statig weg. Dat was zo'n intiem moment met mijn vader, dat is me altijd bijgebleven en vandaar dat hertje bij de urn.
 
Vorige week hebben mama en ik er nog wat plantjes voor gezet, net of hij zijn eigen voortuintje heeft! We missen hem nog iedere dag, ik brand elke dag een kaarsje bij zijn foto en ook thuis staat een houten hertje naast zijn foto bij het kaarsje zodat hij een eigen plekje in de kamer heeft.
 
Papa, rust zacht...





Tot zover mijn eerste bericht sinds januari van dit jaar.
Gelukkig zijn er natuurlijk ook leuke dingen gebeurd om met jullie te delen, dus ik ga de draad hier weer oppakken en later over onze vakantie(s) schrijven!
 
Dag allemaal!
 
 
 

Reacties

pbgvjoppe op 17-09-2008 10:15
Hoi Marleen,
 
Wat een emotioneel verhaal joh....knap van je dat je dit hebt
geschreven.
Ik heb het allemaal van dichtbij mee gemaakt.....maar ik moest net
toch een zakdoek pakken hoor.....pfffff.
 
Wat gezellie dat je weer terug bent op je puntje......ik heb je hier wel gemist hoor!
Enne......NEE......Joppe is niet het petitje die rechts zit
Hij zit op de onderste foto in het midden.....tussen de meiden in
Veel plezier weer met je puntje hé
Geef Thes en Joris maar een dikke knuffel van de Blommies.
Groetjes,lebbers hi5 van ons 5jes.
Marijke
Gabber op 26-09-2008 17:56
Hai, een mooi verslag van de laatste tijd.
Ik merk nu pas hoe het je aangrijpt als je ouders/in jouw geval je vader, langzaam "afglijden".
Het is een heel mooi plekje geworden met die plantjes ervoor!
 
Ik had nog een leuke foto van Gab gemaakt op zijn 3e verjaardag, maar na het uitladen van mijn mobiel, kan ik hem nergens meer terugvinden op de computer. Die hou je nog tegoed.
Bij deze ook nog van harte met Thessa's 3e verjaardag!
Een volwassen dame en heer......
Groetjes,
 
Irma en Gabber.
pbgvjoppe op 17-10-2008 16:28
Hoi Sonckies,
Een heel fijn weekend voor jullie allemaal.
Groetjes en hi van ons 5jes.
Marijke
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl